યયાતીપુત્રી માધવી : નારીના યૌન શોષણની એક પૌરાણીક કથા

By Rushang Borisa

✴ "મહાન" આર્ય-સંસ્કૃતિ ....(કન્ટીન્યુડ) ✴

આર્ય-સંસ્કૃતિ દુનિયાની પ્રાચીન અને "મહાન" સંસ્કૃતિમાં સ્થાન ધરાવે છે. હિન્દુવાદીઓ આર્ય-સંસ્કુતિને "સર્વશ્રેષ્ઠ" દર્શાવી જ્યાં-ત્યાં પ્રચાર કરતા જોવા મળે. વળી ,ધર્મના ઠેકેદારોનો નારો હોય છે કે "ભવ્ય" સંસ્કૃતિ તરફ પાછા વળો અને વિદેશી સંસ્કૃતિથી દૂર રહો.

ચાલો , ફરી "ભવ્યાતિભવ્ય" સંસ્કૃતિના દર્શન કરીયે ...અને આ જ્ઞાનરૂપી પ્રકાશ નો ફેલાવો પણ કરોયે..

✪  બેકગ્રાઉન્ડ ✪

⟹ પાંડવોના પૂર્વજ- "રાજા યયાતિ".

⟹ યયાતિના પુત્રી- "માધવી".

⟹ મહર્ષિ વિશ્વામિત્રના શિષ્ય - મહાબ્રાહ્મણ "ગાલવ".

✳ મહાભારત > ઉદ્યોગપર્વ ✳

{કદાચ કથાની શરૂઆતમાં "ગણેશ"નું નામ લેવાતું હશે; પણ અહીં લાગણીને માન આપી માત્ર "ૐ" વડે શરૂઆત કરીયે.}

-: ૐ :-

એક સમય વિહાર કરતા-કરતા રાજા યયાતિનો ભેટો મહાન "બ્રાહ્મણ ગાલવ" સાથે થાય છે."બ્રાહ્મણ ગાલવ" વેદો-શાસ્ત્રોમાં નિપુણ હોય મહાજ્ઞાની હોય છે. રાજા યયાતિ જ્ઞાનપ્રાપ્તિ માટે "બ્રાહ્મણ ગાલવ" ને વિનંતી કરે છે. "બ્રાહ્મણ ગાલવ" રાજાને જ્ઞાન પીરસી યયાતિ પાસે દક્ષિણાની માંગણી કરે છે.યયાતિ એક બાદ એક કિંમતી વસ્તુઓ દાન કરે છે. છતાં "બ્રાહ્મણ ગાલવ" સંતુષ્ટ થતા નથી. આખરે રાજા યયાતિ પોતાની પુત્રી "માધવી" બ્રાહ્મણને દાનમાં આપે છે. "બ્રાહ્મણ ગાલવ" રાજાને આર્શીવાદ આપી વિદાય લે છે.

• માધવી પુખ્ત વયે પહોંચતા "બ્રાહ્મણ ગાલવ" આ તરુણીને અયોધ્યાના રાજા હરિયાશ્વ (રામના પૂર્વજ)ને "કામચલાઉ" માટે દાનમાં આપે છે. કામચલાઉ એટલા માટે કારણ કે "બ્રાહ્મણ ગાલવે" રાજા પાસે શરત મૂકી હોય છે કે પુત્રપ્રાપ્તિ બાદ માધવીને પરત કરવા. અયોધ્યાના રાજા માધવી સાથે સંભોગ કરી "વાસુમાન" નામક પુત્ર પેદા કરે છે.જયારે "બ્રાહ્મણ ગાલવ"ને આ વાતની જાણ થાય છે ત્યારે તેઓ રાજા પાસેથી માધવીને પરત મેળવે છે.સાથે રાજા પાસેથી અઢળક ધન પણ મેળવે છે.
• એક વખત ભ્રમણ કરતા કરતા "બ્રાહ્મણ ગાલવ"નો ભેટો કાશીના રાજા દેવોદાસ સાથે થાય છે. રાજા દેવોદાસને પુત્ર હોતા નથી. "બ્રાહ્મણ ગાલવ" દેવોદાસને માધવી દાનમાં આપે છે.દેવોદાસ માધવીને ભોગવીને "પ્રતદાન" નામક બાળક પ્રાપ્ત કરે છે. "બ્રાહ્મણ ગાલવ" રાજા પાસેથી અઢળક સંપત્તિ દાનમાં મેળવે છે ...સાથે સાથે માધવીને પણ પરત મેળવે છે.
• "બ્રાહ્મણ ગાલવ"ને તો હવે ધન-ઢોર પ્રાપ્ત કરવા માટેનો "શોર્ટકટ" મળી ગયો. ફરી તેઓ માધવીને ભોજરાજ "ઉશનર" પાસે મોકલે છે.ભોજરાજા માધવી સાથે સંભોગ કરી "શિવ" નામક પુત્રને પ્રાપ્ત કરે છે. ભોજરાજા અઢળક અશ્વો-સંપત્તિની સાથે માધવીને "બ્રાહ્મણ ગાલવ" પાસે પરત મોકલે છે.
• આ વાતની જાણ બ્રાહ્મણના ગુરુ વિશ્વામિત્રને થતા વિશ્વામિત્ર પોતાના શિષ્ય પાસે દક્ષિણામાં "માધવી" ને માગે છે. આ સાથે અંતિમ વખત "બ્રાહ્મણ ગાલવ" પોતાના ગુરુને માધવીનું દાન કરે છે. બાદમાં..મહર્ષિ વિશ્વામિત્ર માધવીને ભોગવે છે.વિશ્વામિત્ર અને માધવીના પુત્ર- ઋષિ અષ્ટક

...કોણ જાણે બદનસીબ માધવી સાથે ભવિષ્યમાં શું-શું થયું હશે!

✘✘✘ =કથા સમાપ્ત= ✘✘✘

હવે,હું કશું કહી શકું તે સ્થિતિમાં નથી...બસ એટલું કહીશ કે "વ્યભિચાર" એ મહાન આર્ય-સંસ્કૃતિનો મૂળભૂત હિસ્સો હતો.

અસ્તુ....

- રુશાંગ બોરીસા

(Photo from deviantart .com )

Full Story is described in Mahabharata, Udyog Parv, Sections 106-123

(Created By Vishal Sonara)

બાબા સાહેબ વિશેનું વાંચન એ કાચી માટીના ધડાને પકવી મજબુત અને નક્કર માટીના ધડા બનાવતા કુંભારના નિંભાડા જેવું છે. જેના પર ટકોરા લગાવતા જ રણકાર પેદા થાય.

By Jigar Shyamlan

બાબા સાહેબે જબરજસ્ત સંધઁષ કરીને પરિવારના ભોગે અપાવેલ અધિકારોથી પછાત સમાજના લોકો શિક્ષણ પામ્યા. ગળામાં લટકતી કુલડી અને પાછળ લગાવેલ સાવરણો તથા ફાટેલાને મેલાદાટ ચીંથરાને બદલે સુટબુટ પહેરતા થયા.

જે સમાજને કોઈ ગણતુ ન હતું આજે એમાંથી જ કેટલાક તો લોકસભાને વિધાનસભાઓમાં પણ ચુંટાયા અને લોક પ્રતિનિધી બનવાની તક પામ્યા.

જે લોકો સેવા, મજુરી અને વેઠ કરતા હતા પણ આજે સારી નોકરીઓ મેળવી બે પાંદડે થયા. રહેવા માટે ફાટી તુટી ઝુંપડી હતી હવે તો કેટલાકે તો આલિશાન બંગલાઓ બનાવ્યા છે. આખા ગામમાં પગપાળા ચાલતા હતા હવે મોંઘી મોંઘી ગાડીઓ ખરીદી તેમાં ફરે છે.

પહેલા કોઈ કિંમત ન હતી આજે કેટલાક લોકોએ તો સમાજમાં સારી પ્રતિષ્ઠા અને લાગવગ બનાવી ચુક્યા છે.

ટુંકમાં સામાજિક રીતે, આથિઁક રીતે અને શારીરીક તેમજ માનસિક રીતે પહેલા કરતાં ઘણાં જ સુખી બન્યા છે.

પણ.....??????

બાબા સાહેબના સંધષઁને સદંતર જ ભુલી ચુક્યા છે. સૌ પોતાનો ભુતકાળ સાવ જ વિસરી ચુક્યા છે.

શિક્ષીત બન્યા પરંતુ સંગઠિત બની શક્યા નથી માટે યોગ્ય રીતે સંઘષઁ કરી શકતા નથી....

આજે પછાત સમાજ બાબા સાહેબને ભુલીને જુદીજુદી જ્ઞાતિ, જાતિ, વાડા, પરગણા અને ગોળના ચક્કરમાં ફસાયેલો છે.

બાબા સાહેબ માત્ર ચૌદમી એપ્રિલ અને છઠ્ઠી ડિસેમ્બર પુરતા યાદ કરવાનું બહાનુ બની ગયા છે.

એ સિવાય જ્યારે કોઈ ઉનાકાંડ કે એને ભળતા અત્યાચારોના બનાવો સામે આવે ત્યારે જ બાબા સાહેબની યાદ આવે છે.

બાબા સાહેબ સૌને માફ કરી દેજો કારણ હજી પણ તમારા વિચારોને યોગ્ય રીતે સમજી શક્યા નથી. તમારી વાતો અને વિચારો સાંભળવા અને વાંચવા ગમે છે પરંતુ એના પર અમલ કરી શકીએ તેટલા સક્ષમ બની શક્યા નથી.

હજી પણ હોમ, હવન પુજા પાઠ, બાધા માનતાના ચક્કરમાંથી બહાર આવી શક્યા નથી....

આપ ફરીવાર નહી આવો એ જાણવા છતાં પણ તમારા વિચારો પર અમલ કરી પોતાનો ઉધ્ધાર સ્વયં કરી તમને ખરી શ્રધ્ધાંજલી આપવાના બદલે હજી પણ તમે ફરી અવતાર લઈ ઉધ્ધાર કરશો તેની રાહ જોઈ રહ્યા છે. બાબા સાહેબ તમને સૌ શોધી રહ્યા છે.

સૌને બાબા સાહેબમાં રસ છે પણ માત્ર વોટ્સએપ્પના મેસેજો અને ફેસબુકની પોસ્ટોમાં લાઈક કમેન્ટ કરવામાં પુરતો.

કોઈને બાબા સાહેબને વાંચવા નથી, એમના વિચારોને સમજવાની તસ્દી લેવી નથી.

આ અવસ્થા અત્યંત ગંભીર છે. હું દરેક વ્યક્તિ એમને એમ આંબેડકરવાદી બની જાય તેવું ઈચ્છતો નથી. કોઈ પણ કુંભાર ચાકડા પર માટીનો પિંડ મુકીને તેને હાથેથી સરસ આકાર આપીને માટીનો ધડો

બનાવે પછી તેને ચાકડા પરથી ઉતારી તેમાં તરત જ પાણી ભરતો નથી. એમ કરવાથી માટીમાંથી બનેલ ધડો કાચો હોવાથી તરત જ ફુટી જાય અને પાણીનો સંગ્રહ નથી કરી શકતો. માટીના ધડો પાણીનો સંગ્રહ કરવા સક્ષમ બને એ માટે એને નિંભાડામાં ધાસ અને લાકડા સાથે મુકીને સળગાવી બરાબર રીતે પકવવામાં આવે છે. અમુક કલાકો સુધી નિંભાડામાં રહ્યા બાદ તે જ કાચી માટીનો ધડો એક નક્કર ધડો બનીને તૈયાર થાય છે.

એટલે જ્યાં સુધી બાબા સાહેબને વાંચ્યા નથી, તેમના વિચારોને સમજ્યા નથી ત્યાં સુધી આપણે સૌ પેલી કાચી માટીના ધડા જેવા જ છીએ.

પહેલા બાબા સાહેબનું વાંચન કરીએ, તેમના વિચારોને સમજવાની કોશિશ કરીએ જ્યાં સુધી આ પ્રક્રીયામાંથી પસાર નહી થઈએ ત્યાં સુધી આપણે કાચી માટીના ધડા જ બની રહીશું.

જે નાની અમથી પાણીની ધાર થતા જ તુટી જશેને વિખરાઈ જશે.

બાબા સાહેબ વિશેનું વાંચન એ કાચી માટીના ધડાને પકવી મજબુત અને નક્કર માટીના ધડા બનાવતા કુંભારના નિંભાડા જેવું છે. જેના પર ટકોરા લગાવતા જ રણકાર પેદા થાય.

- જિગર શ્યામલન

Facebook Post:-

RTE कानून को अपनी बपौती समजना बंध करो

अहमदाबाद के रायपुर दरवाजा विस्तार मे स्थीत कांतोडीया वास मे रह रही देवीपुजक समाज की छठ्ठी क्लास की दो बच्चीओ के वालिदैन के पास से जबरदस्ती से आवेदन लीखवाकर महीपत राम रुपराम आश्रम संचालीत जी.सी.प्राथमीक स्कुल ने लीवींग सर्टीफीकेट दे दीया. 

लोगो ने ये बात राजु सोलंकी के ध्यान मे लाते ही उन्हो ने फौरन स्कुल पर पहुंचकर ईस बात का तगडा विरोध दर्ज कीया. वहा हाजीर समाज के कुछ जागृत लो्ग तुरंत ही राजु सोलंकी के साथ  जुड गये और स्कुल के सामने प्रदर्शन और नारेबाजी की. "पढने दो... पढने दो... हमारी बच्चीओ को पढने दो..." ईस गगनभेदी नारे के साथ लोगो ने संचालको के रवैये पर ऐतराज जताया. राहदारी लोगो ने भी अन्याय होता देख प्रदर्शनकारीओ का साथ दीया. राजु सोलंकी ने दृढ़ता के साथ संचालको को आरटीई की कायदा पोथी दीखाई और उनको एहसास दीलाया की अब उनकी मनमानी नही चलने वाली. राजु सोलंकी ने बच्चीओ के परीवार वाले और कुछ सामाजिक कार्यकर्ताओ ने मील कर संचालको की तंद्रा तोड दी. संचालको को तुरंत ही दोनो बच्चीओ को स्कुल मे वापीस लेना पडा. समाज के जागृत वर्ग ने आज दो बच्चीओ को शिक्षण से वंचीत होते से बचा लीया. आज भी वंचीत तबक्के के लोगो के साथ ये अन्याय हो रहा है. अगर हम इन सब बातो का विरोध नही करेगे तो कोइ और भी नही करेगा ये बात हम को समज लेनी चाहीये. शीक्षा के बीना समजदारी संभव नही है और बच्चीओ की शीक्षा तो बहोत ही जरुरी है. डो आंबेडकर ने भी महीलाओ की शीक्षा का महत्व बताया है. 

आप की जागरूकता से वंचीत समाज के बच्चो का भवीष्य नीर्माण हो सकता है. पीछे मत हटीये और राजु सोलंकी जैसी हिम्मत और जसबा दीखाईये. राजु सोलंकी जैसे  हजारो लोग अपनी जीम्मेदारी समज के ईस कार्य को आगे बठाये तो कीतना फर्क पडेगा??
(Created By Vishal Sonara)

Facebook Post of Raju Solanki :-

માણસને શિક્ષણથી જ વંચિત કરી દેવામાં આવે તો શું થાય..????

જો અંધારામાં દિવો સળગાવવામાં આવે તો સળગતો દિવો પોતાની ક્ષમતા મુજબપોતાની પરિધ ની આસપાસના અંધકારને દુર કરી અજવાળુ રેલાવે છે. પણ એનો અથઁ એવો નથી કે આપણે અંધારાને સદંતર દુર કરી દીધુ. અંધકાર તો એમનો એમજ છે પણ આપણે દિવો સળગાવી અંધકારની એક પરિધી માત્રને અજવાળી છે. દિવો સળગાવવાથી આપણે અંધકાર અને અજવાળા વચ્ચેનો ભેદ સારી રીતે સમજીને ઓળખી શકીએ છીએ..
શિક્ષણ એ પણ આ દિવા જેવું જ એક એવુ પરિબળ છે જે માણસને ખોટા,નરસા, અને અયોગ્યરૂપી અંધકાર તેમજ સાચા, સારા અને યોગ્યરૂપી અજવાળા વચ્ચે ભેદ કરતા શીખવે છે. શિક્ષણનું મુખ્ય કાયઁ જ માણસમાં એક બૌધ્ધિક ચેતના પેદા કરી તેની સમજણને વિસ્તારીત કરવાનું છે.
ટુંકમાં જેમ દિવો સળગાવ્યા વિના અંધકાર અને અજવાળા વચ્ચેનો ભેદ પામી ન શકાય તેમ શિક્ષણ વિના માણસ સમજી શકતો નથી, વિચારી શકતો નથી. પોતાની સમજણ વિસ્તારીત કરી શકતો નથી.
એટલે જો કોઈ પણ માણસને ગુલામ બનાવવી હોય તો સૌથી પહેલા તેને શિક્ષણથી વિમુખ કરી દો.
માણસને આ શિક્ષણથી જ વંચિત કરી દેવામાં આવે તો શું થાય..????
જેમ કોઈ નાનુ બાળક સાચા-ખોટા, સારા-નરસા, યોગ્ય-અયોગ્ય વચ્ચે ભેદ જ ન પારખી શકે તદ્ન તેવી જ દશા શિક્ષણથી વંચિત વ્યક્તિની રહેવાની. કારણ શિક્ષણ વગર સમજણનો વ્યાપ જોઈયે તેટલો યોગ્ય રીતે વિસ્તરતો નથી. નાનપણમાં બાળકને જે કંઈ કહો, જે કંઈ બતાવો અને જે કંઈ શીખવાડો તેની એક અસીમ અને અમીટ છાપ આજીવન તેના દિલ દિમાગ પર રહે છે.
ટુંકમાં શિક્ષણ વિહીન માણસને તમે જે સમજાવો, જે બતાવો અને જે કંઈ કહો તેને જ તે સકળ માની લે છે.
બસ અસ્પૃશ્યો સાથે આવું જ કરવામાં આવ્યું હતું.
અસ્પૃશ્યો પર વિવિધ જાતના પ્રતિબંધ મુકવામાં આવ્યા. જાહેરમાં હરવા ફરવા પર, વસવાટ પર, જાહેર સ્થળોએ પ્રવેશ કરવા પર, શિક્ષણ મેળવવા પર, સારા વસ્ત્રો અને આભુષણો પહેરવા પર પ્રતિબંધ મુકવામાં આવ્યા.
ટુંકમાં અસ્પૃશ્ય સમાજને શૈક્ષણિક, આથિઁક અને અન્ય સમાજથી સામાજિક રીતે સાવ વિમુખ કરી દેવામાં આવ્યો. તથા આ વ્યવસ્થાનો કોઈ વિરોધ ન થાય તે માટે તેને અત્યંત બારીકીથી ધમઁશાસ્ત્રો જોડવામાં આવ્યો. જેથી આ વ્યવસ્થા પર ઈશ્વરીય મહોર વાગી ગઈ.
વળી સમયાંતરે વિવિધ કલ્પનાપ્રચુર સાહિત્યો લખાતા ગયા અને સાચા ખોટાની વ્યાખ્યાઓમાં ધડમૂળથી ફેરફાર કરવામાં આવ્યા. આમ સમય વિતતા જતા આ રીતે શૈક્ષણિક અને સામાજિક રીતે વિમુખ થઈ ગયેલ અસ્પૃશ્યો પેઢી દર પેઢી પોતાની ભુતકાળની સંસ્કૃતિ, પરંપરા અને વૈભવ ભુલતા ગયા. અને શિક્ષાથી વંચિત રહેલ અસ્પૃશ્યો પેઢી દક પેઢી આ વ્યવસ્થાને સમજ્યા વિના, વિના વિરોધ વેંઢારતા રહ્યા.
એક વાત ખાસ નોંધનીય એ રહી કે સમાજમાં સમયાંતરે અનેક આંદોલનો થયા નવજાગરણ, નવચેતના, ભક્તિ, વિધવા વિવાહ, બાળલગ્ન વગેરે વિષયો પર ચળવળો ચાલી પણ અસ્પૃશ્યતા નીવારણ પર ધ્યાનાકષઁક કોઈ કામગીરી થયાના કોઈ ખાસ ઉલ્લેખ નથી.
આ વિષયમાં સવઁ પ્રથમ કોઈ ક્રાન્તિકારી કાયઁ જ્યોતિબા ફુલે દ્વારા કરવામાં આવ્યુ. એમણે અસ્પૃશ્યોમાં શિક્ષણની નવચેતના પ્રકટ કરી વિચારતા કરતા શીખવ્યું હતું.
આ શિક્ષણના પ્રતાપે આગળ જતા અસ્પૃશ્યો જેમ જેમ ભણતા ગયા તેમ તેમ ઉન્નતિના દરવાજા આપોઆપ ખુલતા ગયા.
- જિગર શ્યામલન

Facebook Post : -

બાબા સાહેબના બતાવેલ રસ્તા પર ચાલીશું તો એક જબરજસ્ત ક્રાન્તિ થશે જ : જિગર શ્યામલન

બાબા સાહેબના બતાવેલ રસ્તા પર ચાલીશું તો એક જબરજસ્ત ક્રાન્તિ થશે જ તેમાં મને તો કોઈ શંકા નથી..

પણ સારો વરસાદ પડવા માટે કેટલાક પરિબળો હોવા ખુબ જરૂરી છે. જેમ કે આકાશમાં સારા વાદળો બંધાવા જોઈયે સાથે સાથે હવામાં પુરતો ભેજ અને સારા પવનનો યોગ્ય સહકાર પણ મળવો જોઈયે.. આ બધાનો સુમોળ રચાય તો મુશળધાર વરસાદ પડે જ..

બસ આવું જ કંઈક બાબા સાહેબના વિચારોને લઈ આગળ વધી રહેલા તમામ આંદોલનોને એટલી જ લાગુ પડે છે..

કારણ હજીય પછાત સમાજના વાતાવરણમાં આંબેડકરી ક્રાન્તિને મુશળધાર વરસવા માટે બાબા સાહેબની વિચારધારારૂપી વાદળા જેવા જોઈયે તેવા બંધાયા નથી..

પછાત સમાજના મોટાભાગના લોકો જેટલી સિફસતાથી બાબા સાહેબે અપાવેલ આરક્ષણનો લાભ પચાવી ઓહીયા કરી ગયા તેટલી સરળતાથી બાબા સાહેબની વિચારધારાને પચાવી શક્યા જ નથી. તેઓ ન તો બાબા સાહેબને પુરેપુરા અપનાવી શક્યા કે ન તો મનુવાદી પરંપરાઓ ને છોડી શક્યા...

આવા લોકોને અપચો થઈ ગયો છે... માટે આવા લોકો નિયમિત રીતે અપરિપક્વ અને વણ પચાયેલ વિચારોરૂપી ગેસ છોડી વાતાવરણ દુષિત કરી રહ્યા છે...

સમાજમાં શિક્ષણ છે.... પણ મોટાભાગના શિક્ષીત લોકો તો જાણે બીજા કોઈ ગ્રહ પરથી ઉતરી આવેલ એલિયન આવીને વસ્યા હોય અને બાબા સાહેબના વિચારધારાની સમજણ જ ન પડતી હોય તેમ પોતાની જાતને સતત અળગી રાખી રહ્યા છે....

બીજી વાત સમાજમાં સંગઠન નથી. કારણ બધે જ બાર ભાયાને તેર ચોકા જેવી હાલત છે. સૌ ના હાથમાં એક જ ઝંડો હોવો જોઈયે એના બદલે સૌ પોતપોતાના નોખા નોખા ઝંડા પકડી ઉભા છે..

ત્રીજી અને મહત્વની વાત કે આપણાં આંદોલનમાં સંધષઁ કમ પણ ઘષઁણ જ્યાદા જોવા મળી રહ્યું છે..

આપણો સંઘષઁ બીજાના અધિકારોનુ હનન કરતો ન હોવો જોઈયે. આપણે કોઈનો સહારો લેવાની જરૂર નથી.. કોઈનો અંગત વિરોધ કરવાની જરૂર નથી.

જે પણ મિત્રો બાબા સાહેબમાં વિશ્વાસ રાખતા હોય તેઓને બસ એક જ વિનંતી છે કે પહેલા બાબા સાહેબને વાંચીએ... પોતાનામાં ક્રાન્તિનો એક તણખો પેદા કરીએ... અને પછી પોતાનામાં પેદા કરેલ એ તણખાથી પછાત સમાજના દરેકે દરેક વગઁના માણસમાં બીજો તણખો પેદા કરીએ.. બસ આ રીતે જે દિવસે બધા જ તણખાઓ ભેગા થઈ જશે તે દિવસે ભીમ ક્રાન્તિની એવી જ્વાળા ઉઠશે જેને જગતનુ કોઈ ફાયર ફાઈટર બુઝાવી નહી શકે....

જિગર શ્યામલનનાં જયભીમ.............

Facebook Post :-