દિવંગત લીના પટેલની સ્મૃિતમાં

By Raju Solanki  || Written on 3 June 2018

‘એક ટુકડો આકાશનો’, લીના પટેલના લેખોનો સંગ્રહ છે. ‘સેવા’ સંસ્થાના મુખપત્ર ‘અનસુયા’માં લીનાએ શાકભાજી વેચતી, માર્કેટમાં માથે વજન ઉંચકીને ફેરા કરતી ને માથોડા કામદારના નામે ઓળખાતી, અગરબત્તી બનાવતી, બીડી બનાવતી સ્ત્રીઓના જીવલેણ જીવતરની વ્યથાકથાઓ આલેખી હતી. એમની રોજિંદી એવી સમસ્યાઓ કે જે ક્યારેય સભ્ય સમાજને સમસ્યા લાગી જ નથી, જેમ કે માર્કેટમાં આખો દિવસ શાકભાજી વેચતી સ્ત્રીઓ માટે ટોઇલેટની નાની અમથી વ્યવસ્થા હોવી જોઇએ એ આપણને સમજાયું જ નથી. લીનાએ આ બધા પ્રશ્નોની ભીતરમાં જઇને ફીલ્ડ વર્ક કરેલું અને આ અભણ સ્ત્રીઓને સમજાય એવી બોલચાલની ભાષામાં એમની જિંદગીનો નિચોડ શબ્દસ્થ કરેલો. લીનાની સ્મૃિતમાં એના લેખો ગ્રંથસ્થ થાય એવી લાગણીથી પ્રેરાઈને સંગીતા પટેલે સંપાદન કર્યું. એ આ નાનકડું પુસ્તક.

સેવાની કાર્યકર બહેનોને સિવિલ હોસ્પિટલમાં કેન્સરની તપાસ અર્થે લઈ જતાં અને કેન્સરની આગોતરી જાણ સારુ યોજેલી તાલીમ દરમિયાન લીનાને પોતાને ખબર પડી કે તેને પણ સ્તન કેન્સર થયું છે અને અહીંથી શરૂ થયો હતો તેનો મહાભયાનક કેન્સર સામેનો જંગ. કેન્સર થયું છે એવું ‘સેવા’ના એકપણ સહકાર્યકરને તેણે જણાવેલું નહીં. માત્ર તેના આપ્તજનોને જ રોગની ખબર હતી. ઓપરેશન પછી ધીરે ધીરે સૌને ખબર પડેલી. કેન્સરનો મહાવજ્રપાત જીરવવો સહેલો નહોતો.

મુદ્રણ કળાની નિષ્ણાત લીનાએ જે ખંતથી અને લગનથી વાલજીભાઈ પટેલનો લેખ સંગ્રહ ‘કર્મશીલની કલમે’ કે દિવંગત ટીકેશ મકવાણાનો લેખ સંગ્રહ ‘પથ્થર તો તબિયત સે ઉછાલો યારો’ કે ‘સેવાના ચાંદ’ જેવા ગ્રંથો તૈયાર કરેલા એટલી ચીવટથી એના લેખોનો આ સંગ્રહ અલબત્ત, બહાર પાડી શકાયો નથી. થોડીક પ્રુફની ભૂલો રહી ગઈ છે. એ બદલ ક્ષમા પ્રાર્થનાસહ લીનાના મિત્રો, શુભેચ્છકો, એના સુખદુખના સાથીદારો સમક્ષ મુકીએ છીએ આ ‘એક ટુકડો આકાશનો.’

સ્ત્રીઓ અને સેનેટરી નેપકીન....!!!!

By Jigar Shyamlan ||  23 January 2018

One nation one tax એ મુજબ દેશભરમાં GST લાગુ કરવામાં આવ્યો. સરકારની આ એક સારી શરૂઆત કહી શકાય કારણ દેશમાં કરવેરાનું એક સવઁ સામાન્ય માળખું હોવું જરૂરી છે. સરકાર દ્વારા વેરા બાબતે કેટલાક સ્લેબ નક્કી કયાઁ, તે મુજબ વિવિધ વસ્તુઓનું વગીઁકરણ કરી જી.એસ.ટી.ના દર લાગુ કયાઁ. જોકે તેમાં સુધારાવધારા કરવામાં આવતા રહ્યા.

સ્ત્રીઓની પ્રાથમિક જરૂરીયાત સમાન સેનેટરી પેડ હાલ તેની પર લાગુ જી.એસ.ટી.ના દરને કારણે ચચાઁમાં છે.

મહત્વપૂણઁ વાત કહો કે દુ:ખદ વાત કહો હાલમાં દેશભરમાં સેનેટરી પેડ પર 14% કર લાગુ છે અને સરકાર તેની પર 12% જી.એસ.ટી. લગાવવા માંગે છે. ખબર નહી પણ કેમ સરકારને સેનેટરી પેડમાં એવું તો શું લક્ઝરી લાગે છે કે આટલો જી.એસ.ટી. લગાવવો પડ્યો.

સરકારે સેનેટરી પેડને સંપૂણઁ કરમુક્ત કે પછી સાવ વિનામૂલ્યે કરી દેવા જોઈયે અને દેશની તમામ મહીલાઓને સાવ સરળતાથી મળી રહે તેવી વ્યવસ્થા ગોઠવવી જોઈયે.

આ મુદ્દો ખરેખર મહીલાઓ માટે પાયાનો છે. પણ નજર અંદાજ છે.

દેશના મોટાભાગની ગ્રામીણ અને ગરીબ સ્ત્રીઓએ સેનેટરી પેડ શબ્દ પણ કદાચ સાંભળ્યો નહી હોય.

દેશના ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં સ્ત્રીઓ હજી પણ પિરીયડ દરમિયાન સેનેટરી પેડના વપરાશ બાબતે સભાન નથી જ. આજે પણ મોટાભાગના ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં સ્ત્રીઓ કપડાના ટુકડાનો જ વપરાશ કરે છે. આની પાછળ સેનેટરી પેડની ઉંચી કિંમત અને અપ્રાપ્યતા તેમજ જાગૃતિનો અભાવ પણ કારણભૂત હોઈ શકે.

સાવ જ ગરીબ પરિવારો જ્યાં તન ઢાંકવા માટે માંડ એકાદ બે જોડી કપડાં હોય ત્યાં સ્ત્રીઓ આ સમયગાળામાં કેવા કેવા ઉપાય અજમાવતી હશે તે જાણીએ તો ખરેખર આપણને પળભર કંપારી છૂટી જાય. ગૂંજ નામની સંસ્થાના ડાયરેક્ટર અંશુ ગુપ્તાએ મિડીયા સાથે કરેલ ચચાઁમાં કહ્યા મુજબ "પિરીયડ વખતે સ્ત્રીઓ સુકા પાંદડા અને છાણાં પણ વાપરી લે છે"

સામાન્ય સંજોગોમાં પિરીયડ દરમિયાન રક્તસ્ત્રાવને રોકવા કપડાના ટુકડાનો ઉપયોગ વાંધાજનક નથી, કારણ આ સસ્તો અને હાથવગો ઉપાય છે.પરંતુ એકના એક કપડાનો વારંવાર થતો ઉપયોગ હાનિકારક સાબિત થાય છે. તેનાથી ઈન્ફેક્શન થવાની સંભાવનાઓ વધી જાય છે.

દુનિયાભરમાં સરવાઈકલ કેન્સરને કારણે મૌતને ભેટતી સ્ત્રીઓમાં 27% સ્ત્રીઓ ભારતની છે. જે પાછળ પિરીયડ દરમિયાન અયોગ્ય ચીજોનો વપરાશ એક કારણ ગણાવી શકાય.

પિરીયડ દરમિયાન યોગ્ય જરૂરી વ્યવસ્થાના અભાવને કારણે 12 થી 18 વષઁના વયજૂથની બાળાઓ મહીનામાં 5 દિવસ શાળાએ નથી જઈ શકતી અને સ્ત્રીઓ પોતાના કામમાં ખાસ ધ્યાન નથી આપી શકતી.

સરકારે સ્વચ્છતા અભિયાન શરૂ કરી દેશને 2020 સુધી સંપૂણઁ સ્વચ્છ બનાવવાનુ બિડુ ઝડપ્યું છે, જેમાં ઘર ઘર શૌચાલયનો મુદ્દો આવરી લઈ શૌચાલય નિમાઁણ પર ભાર મૂક્યો પણ સ્વચ્છતા ઝૂંબેશમાં માસિકસ્ત્રાવ દરમિયાનની આ સ્થિતીને સ્વચ્છતાના મુદ્દામાં આવરી લેવાનુ કેમ ભૂલી ગઈ...????

શૌચાલય બનાવવામાં સબસીડી આપવામાં આવે તેવી વ્યવસ્થા સેનેટરી પેડ માટે લાગુ પાડવી જોઈયે વિનામૂલ્યે ન આપી શકાય તો વાંધો નહી પણ એકદમ સાવ ટોકન ભાવે સેનેટરી પેડ પુરા પાડવા જોઈયે જેથી દેશની તમામ સ્ત્રીઓ ઉપયોગ કરી શકે.

જો હું પ્રધાનમંત્રી હોઉ તો સેનેટરી પેડને સંપૂણઁ કરમુક્ત કે પછી સાવ વિનામૂલ્યે કરી દઉ. અને દેશની તમામ મહીલાઓને સાવ સરળતાથી મળી રહે તેવી વ્યવસ્થા ગોઠવવાના કામને અગ્રતા આપુ.

આ મુદ્દો ખરેખર મહીલાઓ માટે પાયાનો છે. પણ નજર અંદાજ છે.

લોહી પર લગાન...

- જિગર શ્યામલન

શિક્ષક દિન ના દિવસે ખરા શિક્ષક સાવિત્રી બાઈ ફૂલે ને ઓળખો

By Vinkesh Bauddh || 05 Sep 2017

ફૂલે દંપતી જાણતા હતા કે જો સમાજ ને સુખી અને સ્વાભિમાની બનાવવો હોય, અને આવા અનર્થ થી બચાવવો હોય તો આપણે શિક્ષણ ની વ્યવસ્થા કરવી પડશે. શિક્ષિત કર્યા વગર સમાજ નો ઉદ્ધાર સંભવ નથી,

આપણે લોકો શબ્દો ને સમજવામાં ભૂલ કરીએ છીએ, બાબા સાહેબ એ કહ્યું "શિક્ષિત બનો"..આપણે પોતે ભણી લઈએ છીએ અને પછી કહીએ છીએ મેં તો બાબાસાહેબ ના આદેશ નું પાલન કર્યું અને હું શિક્ષિત બની ગયો છું...મારા બે છોકરા વકીલ બની ગયા , એન્જીનીઅર બની ગયા ,ડૉક્ટર બની ગયા...મારો પરિવાર તો બાબાસાહેબ ની વાતો નું અનુસરણ કરે છે.

આ જ્ઞાન અધૂરું છે..

આપણે સાવિત્રી બાઈ ફૂલે ના જીવન થી સમજવાનું છે, તેમણે કોઈ એક ને નથી ભણાવ્યા પણ અનેકો એનકો બાળકો ને શિક્ષિત કરવા માટે શાળા ઓ ખોલી હતી, એક શાળા નઈ પણ એક એક કરીને ૧૭ શાળાઓ ખોલી ને શિક્ષણ ની વ્યવસ્થા કરી હતી...

શિક્ષા ની વ્યવસ્થા પણ એવા સમય માં કરી કે, જે સમય એ લોકો આપણ ને અડકવું પણ પાપ સમજતા હતા.. આ કાર્ય પણ એવી જગ્યા થી શરૂ કર્યું કે જ્યાં છુઆ-છુત નો પ્રકોપ સૌથી અધિક હતો..

પુના માં પેશ્વા ઓ નું રાજ હતું..પેશ્વા ઓ એ આપણા લોકો સાથે બહુ અનર્થ કર્યું. અછૂતો ના ગળા માં માટલી અને કમર પર ઝાડુ બાંધવા માટે પણ પેશ્વા ઓ એ આપણ ને બાંધ્ય કર્યા, પુરા પેશ્વા રાજ્ય માં બ્રાહ્મણો નું વર્ચસ્વ હતું..શુદ્ર હોવું બહુ મોટો અપરાધ હતો ,એવા ક્ષેત્ર માં શિક્ષણ ની વ્યવસ્થા કરવું કોઈ નાનું કામ નહોતું...

એક બીજી ઘટના મહાત્મા જ્યોતિબા ફૂલે એમના બ્રાહ્મણ મિત્ર ના લગ્ન માં ગયા હતા ત્યાં એમને બ્રાહ્મણો એ અપમાનિત કર્યા હતા ત્યારે જ્યોતિબા ફૂલે ના મનોબળ ને ઠેસ પહોંચી હતી અને બહુ દુઃખી થયા હતા ત્યારે માતા સાવિત્રી બાઈ ફૂલે મહાત્મા જ્યોતિબા ફૂલે ને કહે છે.."તમે જાણો છો? તમે એક અપમાન ની ઘટના થી આટલા બધા બેચેન થઈ ગયા છો કે ઘર ની બહાર નીકળવાનું સાહસ પણ નથી જૂટાવી રહ્યા અને આ સમાજ તો પળ પળ અપમાનિત થઈ રહ્યો છે.તમે હિમ્મત થી કામ લો,ઉઠો! અપમાનિત થઈને ઘર માં બેસી રહેવું એ કાયરતા છે અને આ કાયરતા આત્મહત્યા સમાન છે..તમારા માં હિમ્મત છે અને જે લોકો એ , જે વ્યવસ્થા એ તમને અપમાનિત કર્યા છે એને નેસ્તાનાબૂદ કરો ,હું તમારી સાથે છું.."

તો આવા હતા લાખો કરોડો બહુજનો ના માતા સાવિત્રી બાઈ ફૂલે..

આજે કરોડો બહુજન ડૉક્ટર ,વકીલ ,એન્જીનીઅર બને છે એ ત્યારે સાવિત્રી બાઈ ફૂલે એ સંઘર્ષ કર્યું હતું તેનું પરિણામ છે ,આવી ઘટના ઓ એ જ બાબાસાહેબ ને પ્રેરના આપી હતી...

આપણા સાચા શિક્ષક ને શિક્ષક દિન ના દિવસે યાદ કરીએ આપણી આવનારી પેઢી ને અવગત કરીએ કે આ લોકો જ આપણા સાચા શિક્ષક હતા.

જય ભીમ

જય સાવિત્રી

જય સંવિધાન...

कथा पढे..बार बार पढे..समझने का प्रयास करे

By Vijay Makwana  || 1 August 2017 at 23:25

प्राचिनपुराण की यह कथा मुझे बेहद पसंद है. मैथिलनगर में सुकेतु नामक लडका रहता था. संस्कारी और सर्वगुण संपन्न था.राजकुमार सा युवक! वयस्क होते ही उसकी शादी केतकी नामक सुंदर युवती से हो गयी. शादी के कुछ दिनो बाद सुकेतु को पता चला उसकी जिवनसंगीनी को शराब की लत है. और दिनभर जुआ खेलती है. पत्नी के इस दुर्गुणो से सुकेतु बहुत दुखी रहता था.पर विवश था अपनी पत्नी को समजाए तो कैसे समजाए? केतकी दिन ब दिन बिगडती जा रही थी. रात रात भर पुरुषो के कोठो पर नृत्य और मदिरा की महेफिलमें पडी रहती थी. घरमें सुकेतु आंसु बहाता रहता था. सुकेतु को माता पार्वती पर अखुट श्रद्धा थी. उसने २७ रवीवार का व्रत शुरू किया. अपनी पत्नी के दुर्गणो को स्वीकार कर लिया. सुकेतुने मन लगाकर अपनी पत्नी की सेवा करना शुरू कर दिया. पत्नी रात को देर से आये तो..उसे कंधा देकर पलंग पर लिटा देता था. हाथोमें लिपटे फुलो के गजरे निकाल फेंफ देता था. फिर हल्के हाथो से केतकी का सर दबाकर सुला देता था. सुबह केतकी के लिए नास्ता तैयार करना..दिनभर पत्नीपरायणा रहने लगा. माता पार्वती की भक्ति करनेमें समय व्यतित होने लगा. एक दिन केतकी जंगल से मदिरा का पात्र लिए गुजर रही थी. तभी उसने देखा एक युवान साधु बरगद के पेड के निचे अपने शिष्य-शिष्याओं को समजा रहा था 'नरा: नरकष्य कूपम्' अर्थात नर नरक का घडा है!! केतकी साधु को देखकर मुग्ध हो गयी.उसने साधु के सामने अभद्र हरकतें शूरू कर दी. जिससे क्रोधित होकर साधुने केतकी को श्राप दिया. 'हे कुलटा! कल के सूर्योदय से पहले तेरी मृत्यु होगी' केतकी का सारा नशा उतर गया. उसने घर आ कर सुकेतु को यह बात बतायी. पत्नीव्रता सुकेतु ने कहा..'प्रिया..सूर्योदय होगा तो तुम्हें कुछ होगा न? आप चिंता न करे देवी' सुकेतु ने सूर्यदेव को ध्यान लगाया.सूर्यदेव से काकलूदी की और कहा.."अगर मैं संपूर्णतया अपनी पत्नी को वफादार रहा होउं सच्चे मन अपनी पत्नी की सेवा की हो तो आप अपनी गति को रोक दिजीए" सूर्यदेव दुसरे दिन निकले नहीं..सर्वत्र अंधकार छा गया.तिनो लोक त्राहिमाम त्राहिमाम हो गए! फिर सभी देव-दानव-यक्ष माता पार्वती के पास गए.उनकी विनंति से माता पार्वती सुकेतु के पास आए.माताने सुकेतु और पत्नी केतकी को हजार वर्ष का आयुष्य प्रदान किया.कई वरदान दिए.सूर्योदय होता है..देव,गंधर्व,यक्ष,दानव,गण माता पार्वती का स्तुतिगान करते है..आकाश से पुष्पवृष्टि होती है! यहां केतकी निंद से उठती है.सब बातों का पता चलता है.वह सुधर जाती है..दोनों मिलकर लंबे दांम्पत्यजीवन का आनंद लेते है. मृत्यु बाद स्वर्गारोहण करते है. सार:पति अगर भक्तिवान पत्नीपरायण हो तो पत्नी को आधा पूण्य प्राप्त होता है.

#फुले_शाहू_आंबेडकर_वर्ल्ड

#विजयमकवाणा

Note : - ऐसी कोई कथा पुराणोमें नही मिलती..सारे आदर्श..सारे संस्कार..सिर्फ स्त्रीयों की जिम्मेदारी है..पुरुष तो उसकी पुण्य कमाई का आधा हिस्सा मुफ्तमें बटोरता है!

આધુનિક સમય,મહિલા અને સમાજ

By Alpesh Parmar

     

"કલમ કાગળ અને કર્મએજ છે મંચ જીવન નો મર્મ"

ભારતીય સમાજમાં ઈતિહાસથી જ આપણે જોતાં આવીએ છીએ ,સમાજમાં સમયાંતરે બદલાવ આવતા રહયા છે, એ પછી રૂઢિગત રિવાજના હોય ,જાતિ અને રંગના ભેદભાવ ના હોય કે પછી ટેકનોલોજી અને શિક્ષણ વિભાગમાં આધુનિકરણ ની વાત હોય, વહેતા સમયની સાથે ,માનસિક વિચારમાં પણ બદલાવ લાવવો એટલો જ જરૂરી છે જેટલો ખેતરમાં ખેડ પછી પાકની વાવણી કરીને જતન કરવુ પડે એમ !!

મિત્રો આપણે સૌ સારી રીતે જાણીએ છીએ કે દેશ અને સમાજમાં બદલાવ આવવાની પાછળ અનેક ક્રાંતિ જવાબદારી છે, પછી એ ભલે કોઈ પણ વિભાગમાં કેમ ન હોય!!

દેશ અને સમાજમાં આવેલા વિકાસની સાથે બદલાવમાં પુરુષો ઉપરાંત મહિલાઓ નો પણ એટલો જ ફાળો રહ્યો છે, દિકરી ને અનદેખી કરીને એને દબાવી ના શકાય, એનામાં હજારો શક્તિઓ પડેલી હોય છે બસ જરૂર છે તો માત્ર, યોગ્ય તકની, યોગ્ય સમય અને સંજોગોની, અને આ બધું દિકરીના મા-બાપ દિકરી ને પુરુ પાડી શકે છે!!!

આજના સમયમાં દિકરીઓને જ્યાં જ્યાં તક મળી છે ત્યાં તેમને સમાજ, કુટુંબ અને પોતાનું નામ રોશન કર્યું જ છે, બસ એમને જરુર છે તો માત્ર હુંફ,તક, સ્વમાન, સમય,અને પુરુષ સમકક્ષ સમાનતાની !!બસ આટલું જ જરૂરી છે એક કૂમળા ફુલ ને ખીલવા માટે, એને એકવાર તમે સારા સંસ્કાર અને શિક્ષણનુ સંચાર કરી જોવો એ પંખી ની જેમ જાતે ઉડતાં શીખી જશે, એ પછી કોઈની ગુલામ નહિ રહે, ચાહે એ પતિ, કુટુંબ, રૂઢિચુસ્ત સમાજ, કે પછી બદલાતો સમય કેમ ના હોય!!

એકવીસમી સદીમાં પણ શિક્ષણ માટે પ્રોત્સાહન પેટે દિકરી ,દિકરાના સમાનતા ની વાત કરવી પડે ,.એ એક શરમજનક કહેવાય કારણ! આજે વિશ્વ કયાં નિકળી ગયું, દેશ કયાં નિકળી ગયો અરે સમાજમાં દિકરી પર જાતજાતના નિયમો થોપી દેનાર લોકોના સમુહ ની દિકરીઓ પણ કયાં પહોંચી એ વિચારો, એ લોકો એ કયારેય પાછળ વળી ને નજર નાખી નથી, હા આપણે નજર પાછળ નાખવાની છે પણ પરિસ્થિતિ ઓનો ખ્યાલ નિકાળવા માટે અને સમાજ બંધુઓ ને ઉજાગર કરવા ,નહીં કે ફરીથી એજ પરિસ્થિતિમાં આળોટવા માટે!! બસ જરૂર છે તો એ સદી ઓ જુની માનસિક ગુલામી અને આળસને ખંખેરવાની,પછી લાગી જાઓ દિકરી અને દિકરામાં સંસ્કાર અને શિક્ષણનુ સિંચન કરવામાં, અમે વેકેશનમાં શિક્ષણ જાગૃતિ ના ભાગરૂપે સમાજમાં મુલાકાતે જઈએ ત્યારે ઘણાં લોકોને કહીએ ભાઈ અને બહેન ભણે છે??? તો હસતાં હસતાં કહે હા દિકરો શહેરમાં ભણે છે અને દિકરી 12 પછી હવે ઘરે જ છે, સાહેબ સમય બદલાયો ને એટલે શહેરમાં ના મૂકી!! બસ કહેવાનું એજ છે કે સમય તો બદલાતો જ રહેશે પણ બદલાતા, વહેતા સમયની સાથે આપણે વિચારો બદલવા પડશે, અને એ પણ પેલી વહેતી નદી જેમ પાણી બદલે એમ, સમય બદલાય એજ તો ક્રાંતિ ની ચાવી છે, તમે પાયા માં સારા સંસ્કાર આપો પછી એને ખુલ્લી રીતે ખિલવા દો પછી જુઓ એની સફળતાની સુવાસ ક્યાં સુધી પહોંચે છે એ!!!!

અત્યારે સમાજ માં એવા દ્રષ્ટાંત છે કે જેમને સમાજ શું કહેશે, લોકો શું કહેશે, એ વિચાર્યા સિવાય દિકરીઓમાં સંસ્કાર અને શિક્ષણ નુ સિંચન કરયુ , "It Doesn't Matter What the People Say"  એ ભાવના હોય ,ટીકા અને બોજ જીલવા ની શક્તિ હોય એ જ કરી શકે છે બદલાવ અને એટલે જ આજે એમની સફળતાથી ઘરમાં રોશની ઝળહળે છે, એની વાત કરુ તો મારા એક  મિત્ર  રાજશ્રી દસમાં ધોરણમાં 89%, 12 માં 80% B.Sc Maths 71% અને હમણાં બી.એડમાં 90% , હા તમે સાચું જ સાભળ્યુ 90% લાવ્યાં ,

બીજું એક ઉદાહરણ નીતાબેન  કે જે  એગ્રીકલ્ચર ના એમ.એસ.સી ના અભ્યાસ ની સાથે GPSCનું વિચારે ને અને એમાં પ્રથમ પ્રયત્ન માં પાસ પણ થાય, કૂમારી વિમલ શાહ કે જે ફાર્મસી ના અભ્યાસની સાથે UPSC ની તૈયારી કરે અને પછી એ  IRS માં સિલેક્શન થાય , આ ઉપરાંત પણ સમાજમાં અનેક ડોકટર, વકીલ, એન્જિનિયર, વૈજ્ઞાનિક સંશોધન જેવા વિભાગમાં પણ નામ ઉજાગર કર્યું છે , અને ડૉ.બાબાસાહેબ નુ સપનું સાર્થક કરવાનાં પુરતા પ્રયત્નો કરે છે !!

મિત્રો કહેવાનો મારો અહીં મર્મ એજ છે કે આપણે દિકરી - દિકરા માં ભેદભાવ ન રાખતા, સમાન શિક્ષણ આપી, સમાન તક,સમાન સ્વમાન, સમાન સમય અને સમાન હૂંફ આપી ને દિકરીને પણ ગુલાબ ની પાંખડીની જેમ ખિલવા દઇએ, વિકસવા દઇએ, સાથે સંસ્કાર થી સુસંસ્કૃત કરીએ પરિણામે દિકરી એક નહિ બે ઘર ઉજાગર કરશે, બસ એને ખિલવા દો,સાથે એની શક્તિને જાગવા દો,.

"થાક્યા પિતા પણ યુવાન થઈ જાય છે સાહેબ,

જયારે કાનમાં પપ્પા અવો શબ્દ અથડાય છે!!!"

-એ.પી.પાલનપુરી!